Ik werkte ook met een vrouw die op manier over haar hoofd met een huishypotheek toen het kopen van haar eerste huis kreeg. Zij was een financiële councelor samengekomen (met de het lenen bank) alvorens zij de lening ondertekende. Ik waarschuwde haar dat zij teveel overnam, maar als medewerker moest ik tegenhouden. Zij deed anderzijds o.k. voor een tijdje maar begon voor een ongeveer jaar te worstelen tot zij definitief haar huis door een verhindering verloor.

Toen ik zeer jong was, werd ik eens overtuigd door een autowinkelbediende dat ik me de betalingen op een bepaalde auto kon veroorloven zij probeerde om me te verkopen. Ik WILDE dat slechte auto zo ik gemakkelijk overtuigd was. Zeker, was het mijn plaats om te weten wat ik me kon veroorloven, weet ik het. Maar het punt I' m dat met dit alles probeert te maken is dat mensen die proberen te verkopen en te lenen zou moeten of EERLIJK advies of GEEN advies geven. In feite, waren de banken ethischer met het loaning toen zij uit routine op hun eigen leningen hielden; zij wisten of iemand couldn' t veroorlooft zich de schuldverhouding zij hun betalingen niet zouden krijgen. Tegenwoordig, verkopen zij de leningen en don' t zorg over het eindresultaat. Dit beïnvloedt de koper van die lening evenals de lener, die didn' t heeft financiële wherewithall om hij te kennen couldn' t veroorlooft zich de lading in de eerste plaats.

Nr, zou federale governement geen advocaten moeten verstrekken. Maar zij zouden een manier moeten vinden om de consument van leningen op de zelfde manier te beschermen zij de consument in andere kwesties beschermen. En overwegend wat aan de bankwezen en huisvestingsindustrie zonder dergelijke regelgeving is gebeurd, is het echt een kwestie van nationale veiligheid; een economisch zwakke natie is een volitile natie.

(Door de manier, it' s 10, als you' het re nog proberen om het uit voor te stellen)

Let' s begin met de lezingsrekeningen van het Congres alvorens zij hen, eh ondertekenen?